Το γαρίφαλο είναι ένα άχρωμο έως ανοιχτό κίτρινο ελαιώδες υγρό, με άρωμα γαρίφαλου και ιδιαίτερο πικάντικο άρωμα. Όταν τοποθετείται στον αέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να οξειδωθεί και να αποκτήσει σκούρο χρώμα, να διαλύεται εύκολα σε αιθυλαιθέρα, ακετόνη, οξικό αιθυλεστέρα και άλλους οργανικούς διαλύτες, να είναι διαλυτό σε αιθανόλη, αλλά δύσκολο να διαλυθεί στο νερό. Στην ιατρική, χρησιμοποιείται για αντισηψία και στοματική απολύμανση. Στη βιομηχανία, χρησιμοποιείται κυρίως για την παρασκευή οδοντόκρεμας και αρώματος σαπουνιού ή ως πρώτη ύλη για τη σύνθεση βανίλιας.

Το έλαιο γαρίφαλου είναι το αιθέριο έλαιο που εξάγεται από τα μπουμπούκια του γαρίφαλου. Μπορεί να θεραπεύσει τον πονόδοντο, τη βρογχίτιδα, τη νευραλγία, τα οξέα του στομάχου, να αντισταθεί στις λοιμώξεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος, να ανακουφίσει από την ενόχληση και τον πόνο που προκαλείται από τη δυσεντερία, να βελτιώσει την αδύναμη δομή και την αναιμία, και είναι αφροδισιακό (σεξουαλική ανικανότητα, αίσθημα κρύου), εντομοαπωθητικό. Προωθεί την κυκλοφορία του αίματος, θεραπεύει τα δερματικά έλκη και τις φλεγμονές των τραυμάτων, θεραπεύει την ψώρα και βελτιώνει το τραχύ δέρμα.

Το γαρίφαλο περιέχει μια ποικιλία δραστικών συστατικών, τα οποία έχουν εντομοκτόνες, βακτηριοστατικές και αντιοξειδωτικές επιδράσεις, και δεν υπάρχουν υπολείμματα και προβλήματα αντοχής στα φάρμακα. Εκτός από τα ζητήματα ανθρώπινης υγείας και ασφάλειας, το Caenorhabditis elegans χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπος οργανισμός για τη μελέτη της δηλητηριώδους επίδρασης του γαρίφαλου στα νηματώδη. Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ημιθανατηφόρες συγκεντρώσεις (IC50) του γαρίφαλου και της ευγενόλης στο Caenorhabditis elegans ήταν 55,74 και 29,22 mg/L αντίστοιχα. Θα μπορούσαν να αναστείλουν την καταλάση, τη γλουταθειόνη και το υπεροξείδιο. Η δράση της δισμουτάσης διαταράσσει τη δυναμική ισορροπία οξείδωσης και αντιοξείδωσης και μειώνει την ωοτοκία των νηματωδών. Μέσω ανάλυσης αλληλουχίας RNA-seq, οι επιδράσεις του γαρίφαλου και της ευγενόλης στα νηματώδη ερμηνεύτηκαν από γενετικό επίπεδο και διαπιστώθηκε ότι τα γονίδια που δρουν στη μεταβολική λειτουργία των νηματωδών ρυθμίζονταν, όπως E01G6.1, cht-1, C40H1.8, lipl-5, Fat-2, txt-8, fat-4, acox-1.2, dagl-2, pigw-1, κ.λπ. Η ρύθμιση γονιδίων όπως τα hsp-70 και F44E5.5 επηρεάζει την παραγωγή πρωτεϊνών στα νηματώδη, ιδιαίτερα των πρωτεϊνών θερμικού σοκ και επηρεάζονται οι εργασίες. Το γαρίφαλο είναι ιδιαίτερα τοξικό για τον Caenorhabditis elegans και μπορεί να εισέλθει στο σώμα του νηματώδους για να το καταστρέψει, μειώνοντας τη βλάβη του νηματώδους από τη ρίζα. Μπορεί να φανεί ότι το γαρίφαλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με παραδοσιακούς χημικούς παράγοντες, μειώνοντας έτσι την ποσότητα των παραδοσιακών χημικών παραγόντων και έχει μεγάλη αναπτυξιακή αξία ως πράσινο εντομοκτόνο στην εφαρμογή σε γεωργικούς αγρούς.