Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα συλλεγμένα μικροβιακά αερολύματα παραμένουν στην επιφάνεια του φίλτρου, δεν θα μπορούσε να παραβλεφθεί κάποια πιθανότητα μετέπειτα αποκόλλησης και επανααερόλησής τους πίσω στον φορέα αερίου. Τα επανααερολύματα σωματίδια θα μπορούσαν να εξακολουθούν να είναι ζωντανά, προκαλώντας σημαντικούς κινδύνους για τους κατοίκους και το περιβάλλον. Αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με την προσθήκη απολυμαντικών παραγόντων στον φορέα αερίου ή με την εφαρμογή ορισμένων διαδικασιών απενεργοποίησης απευθείας στην επιφάνεια του φίλτρου, καθιστώντας τα μικροβιακά σωματίδια ανενεργά σε περιπτώσεις πιθανής επανααερολίωσης.

Υπάρχουν ορισμένες τεχνολογικές προσεγγίσεις διαθέσιμες για τη μικροβιακή απολύμανση. Αυτές περιλαμβάνουν τη φωτοκαταλυτική αποσύνθεση μικροβίων σε επιφάνεια οξειδίου του τιτανίου που ακτινοβολείται με υπεριώδη ακτινοβολία (UV; Vohra et al. 2006; Grinshpun et al. 2007), τη θερμική αποσύνθεση με βάση την υπέρυθρη (IR) ακτινοβολία (Damit et al. 2011), τη χρήση χημικών ουσιών που εγχέονται απευθείας στον αερομεταφορέα ή εφαρμόζονται στην επιφάνεια του φίλτρου (Pyankov et al. 2008; Huang et al. 2010) και άλλες. Μεταξύ της ποικιλίας των διαφόρων απολυμαντικών, ορισμένα φυσικά έλαια φαίνονται πολλά υποσχόμενα λόγω της χαμηλής ή μη τοξικής φύσης τους, ειδικά σε αραιωμένη μορφή (Carson et al. 2006). Κατά την τελευταία δεκαετία, μια ποικιλία αιθέριων ελαίων από φυτά έχει εξεταστεί για να αξιολογηθεί η αντιμικροβιακή τους δράση (Reichling et al. 2009).

Η πιθανή χρήση ελαίων, όπως το έλαιο τεϊόδεντρου (TTO) και το έλαιο ευκαλύπτου (EUO), ως απολυμαντικά αποδείχθηκε σαφώς σε πρόσφατες μελέτες in vitro σχετικά με αντιβακτηριακές (Wilkinson και Cavanagh 2005; Carson et al. 2006; Salari et al. 2006; Hayley και Palombo 2009), αντιμυκητιασικές (Hammer et al. 2000; Oliva et al. 2003) και αντιικές δράσεις (Schnitzler et al. 2001; Cermelli et al. 2008; Garozzo et al. 2011). Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι τα αιθέρια έλαια είναι ετερογενή μείγματα, με σημαντική διακύμανση των συστατικών από παρτίδα σε παρτίδα, ανάλογα με τις συνθήκες ανάπτυξης στις φυτείες (Kawakami et al. 1990; Moudachirou et al. 1999). Η αντιμικροβιακή δράση του TTO αποδίδεται κυρίως στην τερπινεν-4-όλη (35–45%) και την 1,8-κινεόλη (1–6%). Ωστόσο, άλλα συστατικά όπως η α-τερπινεόλη, η τερπινολένη και τα α- και c-τερπινένια είναι επίσης συχνά παρόντα και ενδεχομένως συμβάλλουν στην μικροβιακή απολύμανση (May et al. 2000). Το EUO από διαφορετικά είδη ευκαλύπτου περιέχει 1,8-κινεόλη, α-πινένιο και α-τερπινεόλη ως κύριες κοινές ενώσεις (Jemâa et al. 2012). Ένα φαρμακευτικά διαβαθμισμένο EUO είναι συνήθως εμπλουτισμένο σε συγκέντρωση 1,8-κινεόλης έως και 70%.

Πρόσφατα, προτείναμε μια τεχνολογία που βασίζεται στην επικάλυψη ινωδών φίλτρων με TTO και αναφέραμε τα αποτελέσματα μελετών σκοπιμότητας σχετικά με την απολύμανση βακτηρίων (Pyankov et al. 2008) και μυκητικών σπορίων (Huang et al. 2010). Σε αυτές τις μελέτες, το TTO χρησιμοποιήθηκε τόσο ως μέσο ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας του φίλτρου όσο και ως απολυμαντικό σε βακτηριακά και μυκητιακά αερολύματα που συγκρατούνται στην επιφάνεια του φίλτρου. Λαμβάνοντας υπόψη το έντονο ενδιαφέρον που υπάρχει για έρευνα σχετικά με τη γρίπη, η παρούσα μελέτη αποτελεί λογική συνέχεια των προηγούμενων ερευνών μας, με επίκεντρο την αξιολόγηση της αντιιικής δράσης των αιθέριων ελαίων (TTO και EUO) στην απενεργοποίηση του ιού της γρίπης που μεταδίδεται αερομεταφερόμενα.

Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μου εάν έχετε οποιαδήποτε απαίτηση:

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: wangxin@jxhairui.com

Τηλ.: 008618879697105